?

Log in

wufnik's Journal
 
[Most Recent Entries] [Calendar View] [Friends]

Below are the 20 most recent journal entries recorded in wufnik's LiveJournal:

[ << Previous 20 ]
Friday, July 19th, 2013
1:55 pm
Hrist upp í Hirst

Hvernig virka segulstál annars?

Elín Hirst skrifaði ágæta grein í Fréttablaðið á dögunum. Gaman er að sjá hana gera ýmsu efni góð skil í laufléttum stíl. Satt að segja held ég að hún sé töluvert betri penni en margir stjórnálamenn, svo sem Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, yngsti forsætisráðherra yngsta lýðveldisins sem ég veit um, Bjarni Benediktsson, formaður flokksins sem hún er í og Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Framsóknarflokksins, sem hún er ekki í.

Ritfærni er því eðli gædd að hún verður meiri eftir því sem maður skrifar fleiri greinar í Fréttablaðið eða greinar um greinar sem skrifaðar eru í Fréttablaðið. Þannig skrifaði sá sem þetta skrifar stutta grein um grein sem skrifuð var í Fréttablaðið. Og ekki veitir af að halda færninni við við og við.

Eins og frægt er orðið er ég á þeirri skoðun að hagsmunum Íslands sé best borgið innan ESB, af því að þannig losnum við sem allra fyrst við fullveldið okkar, sem mjög er íþyngjandi. Nokkur dæmi um rök gegn því eru að allir sem ganga í ESB missa fullveldið við undirritun.

Sérstaklega tók ég eftir því í grein Elínar Hirst að ef Ísland væri í ESB ættum við miklu minna sjálfstæði og eiginlega enga hagsmuni. Það eru ótvíræðir ókostir.

Friday, April 5th, 2013
1:54 pm
A game of crows
Þegar ég heyri af auknu fylgi Framsóknarflokksins, dettur mér Kafka í hug:

"The crows maintain that a single crow could destroy heaven. This is beyond doubt, but doesn’t prove anything against heaven, since heaven means, precisely, the impossibility of crows."

Ég veit ekki alveg af hverju mér dettur þetta í hug. Það er eitthvað við niðurlagið: "the impossibility of crows".

Það er erfitt að setja fingur á sambandið, en ég held að þessar skoðanakannanir sýni fram á að eitthvað sé ómögulegt, hvort sem það er fylgi Framsóknar, stjórnarmyndun eða skoðanakannanir yfirleitt.

Samkvæmt skoðanakönnunum gæti Framsókn fengið meirihluta. Þetta er hafið yfir vafa, en sýnir ekki fram á neitt, þar sem meirihluti merkir einmitt ómöguleika skoðanakannana.

Eitthvað í þessa áttina?

Ég veit ekki...
Tuesday, April 24th, 2012
1:10 pm
Fyrir Landsdómi

Í anddyri Landsdóms stendur dyravörður. Saklaus maður kemur til þessa dyravarðar og vill komast inn i húsið. En dyravörðurinn segist ekki geta hleypt honum inn. Maðurinn hugsar sig um og spyr síðan, hvort hann megi koma seinna. „Það kann að vera," segir dyravörðurinn, „en ekki núna." Þar sem dyr dómsins eru ætíð opnar og dyravörðurinn víkur til hliðar, hallar maðurinn sér fram til að skima inn. Þegar dyravörðurinn sér það, hlær hann og segir: „Þar sem þig langar svo mjög, reyndu þá að fara inn í banni mínu. En taktu eftir: Ég er sterkur. Og ég er aðeins fyrsti vörðurinn. Við hverjar dyr eru dyraverðir, hver öðrum sterkari. Sjálfur stenzt ég jafnvel ekki augnaráð hins þriðja. Hann er... sérstakur." Maðurinn saklausi hafði ekki búizt við slikum erfiðleikum; hann hugsar með sér, að rétturinn eigi að vera öllum opinn. En hann ákveður þó að bíða, þangað til leyfi fæst til inngöngu, þegar hann virðir fyrir sér hinn hvassnefjaða dyravörð, klæddan loðfeldi, með langt, þunnt og svart tataraskegg. Dyravörðurinn fær honum koll og vísar honum til sætis við hliðina á dyrunum. Þar situr hann ár og daga. Hann reynir oft að fá leyfi til að fara inn og þreytir dyravörðinn með bónum sínum. Dyravörðurinn heldur oft yfir honum dálitla yfirheyrslu, spyr hann í þaula um heimkynni hans og margt annað, en spurningar hans eru kuldalegar og stórbokkalegar, og hann lýkur ætíð máli sínu á að ítreka, að hann geti ekki hleypt honum inn. Maðurinn, sem tekið hefur með sér mikið vegarnesti (tugi milljóna) notar það allt, hvort sem það þjónar einhverjum tilgangi að múta dyraverðinum. Að vísu tekur hann við öllu, en segir þá: „Því aðeins tek ég við þessu, að þú haldir ekki, að þú hafir ekki gert allt, sem i þínu valdi stendur." Öll þessi ár mænir maðurinn næstum án afláts á dyravörðinn, hann gleymir öllum hinum dyravörðunum, og hyggur þennan hina einu hindrun inngöngu hans í dóminn. Hann formælir hinum ógæfulega úrskurði, fyrstu árin hátt og umhugsunarlaust, síðar, er hann tekur að eldast, muldrar hann í hljóði. Hann gerist barnalegur, og þegar hann kemur auga á flærnar á loðkraga dyravarðarins eftir að hafa grannskoðað hann í áraraðir, biður hann þær um að hjálpa sér og fá dyravörðinn til að breyta um skoðun. Loks fer að rökkva í kringum hann, og hann veit ekki, hvort dimmir svo umhverfis eða hvort sjón hans hefur daprazt. En í rökkrinu sér hann birtu leggja úr dyrum Landsdóms. Nú á hann ekki langt eftir ólifað. Áður en hann gefur upp öndina, safnast öll reynsla undanfarinna ára saman og verður að spurningu, sem hann hefur aldrei varpað til dyravarðarins (maybe I should have asked sooner...). Hann bandar hendinni til hans, þar sem hann getur ekki lengur rétt úr stirðum líkama sínum. Dyravörðurinn verður að teygja sig langt niður til hans, þvi að stærðarmunur þeirra hefur aukizt mjög í óhag mannsins. „Hvað vilt þú vita núna"? spyr dyravörðurinn, „þú ert óseðjandi." „Allir eiga erindi í Landsdóm," segir maðurinn. „Af hverju hef ég einn leitað hér inngöngu öll þessi ár? Hvað með Steingrím 1990?" Dyraverðinum er ljóst, að maðurinn er i andarslitrum, og kallar til hans, þar sem heyrn hans er tekin að dofna: „Hér hefði enginn fengið inngöngu, þvi að þessar dyr voru þér einum ætlaðar. Nú fer ég og loka þeim. Þú ert sekur en verður ekki gerð refsing."

(snúið lítillega út úr þýðingu sem birtist í Eimreiðinni 1974)

Tuesday, February 28th, 2012
9:53 pm
Alrím
Tvö dæmi um ljóðlínur þar sem flest eða öll atkvæði ríma.

Hugo Primas (12. öld):

Quos anguis tristi virus mulcedine pavit
hos sanguis Christi mirus dulcedine lavit.

Nellie McKay (floruit 2000):
chaos pervades the world outside
days offer spades of hurled outcries
Monday, January 2nd, 2012
10:38 pm
Dinsdael
Hér eru frásagnir annars vegar af kvenhetjunni Jael úr Dómarabókinni og hins vegar Dinsdale Pirahna úr Monty Python:

"Jael, kona Hebers, þreif tjaldhæl og tók hamar í hönd sér og gekk hljóðlega inn til hans og rak hælinn gegn um þunnvangann, svo að hann gekk í jörð niður, en Sísera var sofnaður fastasvefni, því að hann var þreyttur. Varð þetta hans bani."

Hér er Monty Python:
"And Dinsdale's there in the conversation pit with Doug and Charles Paisley, the baby crusher, and a couple of film producers and a man they called 'Kierkegaard', who just sat there biting the heads of whippets and Dinsdale sayd 'I hear you've been a naughty boy Clement' and he splits me nostrils open and saws me leg off and pulls me liver out, and I said my name's not Clement and then he loses his temper and nails my head to the floor."

Það er reyndar fleira í viðtalinu um Dinsdale sem minnir á biblíuna. Grípum niður í viðtalið þar sem Stig O'Tracy útskýrir af hverju Dinsdale negldi hann við gólfið:
-Well he had to, didn't he? I mean, be fair, there was nothing else he could do. I mean, I had transgressed the unwritten law.
-What had you done?
-
Er... Well he never told me that. But he gave me his word that it was the case, and that's good enough for me with old Dinsy. I mean, he didn't want to nail my head to the floor. I had to insist. He wanted to let me off. There's nothing Dinsdale wouldn't do for you.

er maður setur "Guð" í staðinn fyrir "Dinsdale", þá er maður kominn með fínustu kaþólska hugvekju.
Tuesday, November 1st, 2011
9:02 pm
Fórnarlömb femínismans

Því miður vill það oft verða að sakleysingjar þurfa að þjást vegna átaka annarra. Undanfarið hefur borið töluvert á því að saklausir karlmenn verða sárir af skeytum sem ganga á milli öfgafullra femínista og andstæðinga þeirra.


Nýjasta dæmið er þær svívirðingar sem Davíð Þór Jónsson hefur þurft að þola af hendi Maríu Lilju Þrastardóttur, en margir muna eftlaust eftir særandi gífuryrðum Páls Óskars Hjálmtýssonar sem minntu Jón Magnússon réttilega „á fjöldamorðin í Rúanda þegar Hútúar drápu yfir milljón Tútsa af því að þeir voru Tútsar.“


Ég er alveg sammála hófsömum femínistum og ég er alveg sáttur (innan skynsamlegra marka auðvitað) við öll þau réttindi sem konum hafa verið veitt, jafnvel þegar þau ganga á rétt minn. Þess vegna skil ég ekki hvers vegna femínistar þurfa að láta eins og óargadýr þegar karlmenn dirfast að standa uppi í hárinu á þeim. Konur eru að mínu mati með pálmann í höndunum á okkar tímum og hafa það að mörgu leyti betra en karlmenn. En sumum þykir jafnrétti greinilega ekki nóg og munu ekki una sér hvíldar fyrr en karlmenn eru komnir að fullu undir flatan hælinn á þeim.


Ég leyfi mér að vitna í Ágúst Borgþór Sverrisson sem skrifaði eftirfarandi athugasemd í umræðum á dv.is:

    „Fleiri sem vilja berjast gegn vændi og kynferðisofbeldi þurfa að skrifa eins og [síðasta ræðukona] og þá getur maður gengið í lið með þeim.“

Nákvæmlega! Baráttufólk, vinsamlega slípið málflutning ykkur þar til hann fellur sársaukalaust að mínum tilfinningum og sjálfsmynd. Þá skal ég standa með ykkur gegn vændi og kynferðisofbeldi. Þangað til getið þið átt ykkur.
Þetta er eins og þegar mann grunar að peningar sem maður gefur til hjálparstarfs geti lent í röngu höndum. Auðvitað á maður þá að halda aftur af hvers kyns framlögum þar til óvissunni er fyllilega eytt. Maður gefur ekki betlurum pening nema maður sé viss um að hann verði notaður í eitthvað verðugt. Annað væri ábyrgðarlaust. Fólk verður að læra að peningar vaxa ekki á trjám, allra síst íslenskum.


Og í guðanna bænum, hugsið um mannorð okkar áður en þið farið að æsa ykkur. Ég veit að sú var tíðin að glæpir framdir gegn konu voru aðallega álitnir slæmir að svo miklu leyti sem þeir komu við eiganda eða forsjármann hennar. Nú er öldin önnur, þökk sé skynsamlegri og yfirvegaðri rökræðu, ekki orðbragði og ókurteisi. Eins og Karl Sigurbjörnsson benti réttilega á eru „[æ]rumeiðingar og mannorðsmorð [...] daglegt brauð í opinberri orðræðu fjölmiðla og bloggheima. Það er alvarlegt samfélagsmein og ógnun við grundvöll heilbrigðs þjóðfélags.“ Vissulega er margt annað að í þjóðfélaginu, t.d. sifjaspell svo eitthvað sé nefnt, en það er algjör óþarfi að vera með munnsöfnuð og leiðindi. Gleymum ekki að orð geta skaðað og sært, rétt eins og líkamsárásir og mansal, og aðgát skal höfð í nærveru allra sálna, ekki bara sumra. (Vel á minnst, margir rugla saman mansali og vændi. Það er misskilningur, því að annað er sala á kvenfólki en hitt kaup. Tvennt ólíkt.)


Mannkynssögunni má gróflega skipta í tvö tímabil: frá upphafi og fram á tuttugustu öld viðgekkst ýmislegt óréttlæti, þrælahald og kúgun kvenna. Svo, fyrir nokkrum áratugum, lagaðist þetta að mestu (þótt lengi megi gott bæta). Í dag njóta konur réttinda sem aldrei fyrr og þrælahald er úr sögunni. Því er heillavænlegast að láta af allri reiði (leggja fæð á hilluna, ef svo mætti að orði komast) og horfa björtum og bláum augum til framtíðar, því eins og biskup benti á tekur „[l]eitin að sökudólgum og blórabögglum“ á og reiðin „mun engu skila“. Lokum eyrum okkar, hlustum ekki á „hróp og köll og formælingar“ heldur „[h]lustum með hjartanu“. Munum orð Páls postula, að „Guð er ekki Guð truflunarinnar, heldur friðarins“.


Femínistar: hættið að trufla og verið til friðs. Annars förum við í mál við ykkur.

Sunday, October 9th, 2011
11:36 am
Mörgæsir og Madison
Ekkert er víst nýtt undir sólinni, eins og Prédikarinn gólaði á sínum tíma.

Eftirfarandi skrifaði Anatole France í bókinni Mörgæsaeyjan:

"The Penguin democracy did not itself govern. It obeyed a financial oligarchy which formed opinion by means of the newspapers, and held in its hands the representatives, the ministers, and the president. It controlled the finances of the republic, and directed the foreign affairs of the country as if it were possessed of sovereign power.

Empires and kingdoms in those days kept up enormous fleets. Penguinia, compelled to do as they did, sank under the pressure of her armaments. Everybody deplored or pretended to deplore so grievous a necessity. However, the rich, and those engaged in business or affairs, submitted to it with a good heart through a spirit of patriotism, and because they counted on the soldiers and sailors to defend their goods at home and to acquire markets and territories abroad. The great manufacturers encouraged the making of cannons and ships through a zeal for the national defence and in order to obtain orders."

Ég veit ekki hvort hann var að gagnrýna eitthvað sérstakt land, en það virðist ekki skipta máli. Þetta virðist eiga ágætlega við 103 árum seinna.

Rúmri öld áður hafði James Madison skrifað þetta í bréfi til Thomas Jefferson:
"...since the unanimous vote that no change should be made in the funding system, my imagination will not attempt to set bounds to the daring depravity of the times. The stock-jobbers will become the pretorian band of the Government, at once its tool and its tyrant; bribed by its largesses, and overawing it by clamours and combinations."

Nú getur verið að sum orðin þýði ekki alveg það sama nú og þá, en ég er ekki frá því að verðbréfamennirnir séu nú bæði tæki ríkisins og yfirboðarar þess. Svo fá þeir fullt af peningum frá því og yfirþyrma það með ólátum og klíkuskap. Og þó að enginn vitringur hafi nokkurn tíma náð upp í nef sér vegna "the daring depravity" sinna tíma, þá ætti Madison örugglega erfitt með að skilja okkar. Ætli hann hefði getað meðtekið "the daring depravity" sem fram fer á Madison Avenue, eða stóð til í Madison, Wisconsin?
Friday, August 26th, 2011
12:39 pm
Kenna um
Tvíræðni notuð sem skotheld rök gegn því að kenna kristni í skólum:

-Við eigum ekki að kenna börnum um dauða Jesúsar á krossinum.

-Af hverju ekki?

-Veistu hverjum öðrum var kennt um dauða Jesúsar á krossinum?

- Hverjum?

- ...gyðingum.



Done and done.
Monday, August 8th, 2011
12:42 pm
Uggur og ótti
Jón Magnússon, nútímajúði og mannkynskrabbamein, virðist áhyggjufullur um að vera myrtur af Páli Óskari og hirð hans.

"Má minna á fjöldamorðin í Rúanda þegar Hútúar drápu yfir milljón Tútsa af því að þeir voru Tútsar."

Staðfært:

"Má minna á fjöldamorðin á Ísland þegar non-kristnir, non-hvítir, non-karlmenn drápu yfir milljón hvíta kristna karlmenn af því að þeir voru hvítir kristnir karlmenn"

Þetta minnir á vandræðin á tímum Nerós, þegar Lucius Pedanius nokkur var myrtur af þræli sínum og enginn hinna 400 þræla hans kom honum til hjálpar.

Allir þrælarnir voru drepnir samkvæmt venju: allir þrælar gjalda fyrir glæp eins. Nokkuð var um mótmæli (gleðigöngu?), en Neró ákvað að fylgja lögunum, enda spurðu menn sig: "Hvernig getum við verið öruggir, hvern okkar munu þrælar vorir vernda ef 400 þrælar vernduðu Pedanius ekki?"

Nákvæmlega. Og hverjum myndi detta í hug að kalla 400 manns minnihluta á 401-manns heimili.

Jón Magnússon er vissulega í þjökuðum minnihluta sem má sín lítils gegn hatri Páls Óskars og hins svokallaða "gleði"-göngufólks.

En ímyndið ykkur skelfinguna að vera einn á móti fjögur hundruð! Það er sko aldeilis minnihlutahópur.

Jón Magnússon er sannarlega júði nútímans og hefur örugglega orðið fyrir ýmiss konar sambærilegu misrétti og gyðingar og Tútsar.

Það mætti jafnvel kalla gleðigönguna nútíma-helför.

Og Páll Óskar: gættu orða þinna. Þó að mannkynssagan skiptist þúsundir ára af ofbeldi gegn svokölluðum "minnihlutahópum" og fáeina áratugi af mótvægi, þá skaltu samt tálga allar þínar yfirlýsingar og fínpússa áður en þú lætur þær útúr þér.

Sticks and stones have for millenia broken your bones, but your words can still hurt the stick-wielding stone-thrower.
Wednesday, July 20th, 2011
12:33 pm
Sturlun
Það er ákveðið stigveldi í vandlætingu, eins og sést ágætlega á athugasemdum við þessa færslu Einars Steingrímssonar.

Einar birtir umfjöllun DV um vafasamt, eða öllu heldur frekar ótvírætt, athæfi Sturlu Böðvarssonar. Í athugasemdum að neðan gerist þetta:

Fyrst kemur staðlað viðbragð: Frétt X rennir frekari stoðum undir þá kenningu að "Ísland [sé] alræmd spillingar og fjárglæpahola." og auðvitað er FLokkurinn skrifað með tveimur hástöfum (hver segir að maður geti ekki gert neitt hástöfum á prenti?)

En svo kemur að því...

"Mikið væri gaman að lifa í samfélagi þar sem einn frétta- eða blaðamaður myndi hringja í Sturla og spyrja hann útí þetta:"

Hér er of langt gengið! Þetta var óþarfi. Og athugasemdin lætur ekki á sér standa:

"Mikið væri gaman að lifa í samfélagi þar sem einn maður kynni að beygja karlmannsnafnið Sturla" (þó ekki væri nema einn)

Þessi kommentator getur, vegna geðshræringar sinnar, sennilega ekki haldið áfram að lesa. Svo mikið er víst að hann er löngu búinn að gleyma hvað Einar Steingrímsson var að tala um.

Næsta komment er um "ofstækisfull[a] alhæfar[a]" sem geta ekki haldið sig við efnið, heldur líta á vitlausa fallbeygingu sem meiri siðferðisbrest en siðferðisbrest.

Mig grunar að þessi illa staðsetta málvöndun sé dæmi um þá sérstöku vandlætingu sem maður fyllist þegar ólæst og óskrifandi fólk brýtur þessa einu málfræði- eða stafsetningarreglu sem maður kann almennilega sjálfur. Þetta sést greinilega þegar fólk notar viðtengingarhátt vitlaust í reiðilestri um y-notkun, eða segir að það sé "reginn misskilningur" að nota þessa eða hina sögnina ópersónulega. Þið skiljið hvað ég meina.

Ég ætla því að leyfa mér að setja fram þá kenningu að byltingin á Íslandi, hinn vandfundni og langþráði stutti þráður sem svo margir bíða eftir, hefjist fyrst þegar málfari stjórnmálamanna fer að hraka. Og þá er ég að tala um yfirborðskenndar málfræðireglur, ekki hvort setningar þeirra bera merkingu eða ekki.

Ef stjórnmálamaður segir "Ég vill leita allra leiða" má vissulega leiðrétta "vill" í "vil" en töluvert mikilvægara væri að skipta alveg um sögn og segja "ég skal gera það sem þið kjósendur segið mér að gera"
Saturday, July 9th, 2011
10:39 pm
Feminismó-gizmó
No time like the present
Nú er ég enginn sagnfræðingur og reyni því að stíga létt niður fæti, en mér sýnist mega kíkja aðeins á umræðuna um atkvæðarétt kvenna til að varpa ljósi á umræðuna um femínista í dag.

Ég prófaði bara að googla "arguments against universal suffrage" og fleira slíkt. Upp úr dúrnum kemur að meðal þeirra raka sem tínd voru til gegn því að veita konum kosningarétt voru:

1) þær hafa nú þegar umtalsverð áhrif (í gegnum eiginmenn sína)
2) fæstar þeirra vilja í raun kosningarétt, heldur bara fákvennur en hávær öfgahópur (nútímaíslenska: dólgafemínistar, "ekki þjóðin")

Ég veit ekki hversu alvarlega fólk tekur hugmyndir eins og að "maðurinn sé höfuð heimilisins en konan hálsinn sem snýr höfðinu" (hvað getur háls gert án höfuðs? mætti spyrja ef maður íhugar líkinguna aðeins betur), en þetta virðist vera svipuð pæling. Konur ráða nú þegar ótrúlega miklu. Hvenær fá þær nóg? Er valdagræðgi þeirra engin takmörk sett?
Málið er að þetta var líka sagt rétt áður en þær fengu nú-sjálfsögðu réttindin og verður sagt þar til þær fá þau næstu. Ekki gleyma því að þau voru ekki sjálfsögð áður en þau urðu sjálfsögð. Auðvitað er frábært að flestum finnist þau sjálfsögð lengst inni í merg og beinum, en samt þarf sífellt að rifja upp hvernig ástandið var áður.
Sömu hugsunartilraun má síðan alhæfa (einhver hlýtur að hafa haldið því fram að "hávær minnihluti" vildi frelsa þræla, þræla sem vildu ekkert láta frelsa sig). Verst hvað það er erfitt að sjá fyrir hvaða atriði við nútímann eiga eftir að verða grátbrosleg eftir nokkur ár (hvað tekur hinn granítharða Gillzenegil langan tíma að missa sjarmann?)

"Þið eruð ekki þjóðin"
Er það ekki frekar regla en undantekning að ráðandi hópi finnist valdalausir smáhópar vera óþolandi ögrun við sig og geri ofboðslega mikið úr þeim í orðræðu sinni? Nýlega sagði einhver að "vinstrið" hefði tögl og hagldir í fjölmiðlaheiminum íslenska og að hægri menn ættu að þora að segja skoðun sína. Hvernig væri að fá þó ekki væri nema einn hægrimann í ritstjórastöðu einhvers staðar? Þetta "vinstri" hljómar eins og furðudýrið "liberal media" sem talið er fyrirfinnast í Ameríku. Karlmenn (og "flestar konur") mega heldur aldrei segja neitt ("aldrei" "neitt") vegna alræðislegrar ritskoðunar og skoðanakúgunar. Fámennur en hávær hópur kveldriða nær áreynslu- (og hópnauðgunar-)laust að þagga niður í þeim. Hvenær fáum við að kynnast hugarheimi, vonum og þrám karlmanna?

Það vottar fyrir þversögn í þessum ótta við "háværa minnihlutann" sem er er svo valdamikill (oft vegna "pólitískrar rétthugsunar" sem skekkir leikvöllinn) að hann ætlar allt gott að drepa með hníf.
Sjáið bara öfgamennina sem standa í vegi fyrir hagvexti með því að beita dólgslegu ofbeldi (=náttúruverndarfólk) eða reyna að vega að stoðum lýðræðissamfélagsins (=bónusflaggmaðurinn og mamma hans). "For the totalitarian mind, no amount of servility is enough" sagði ofbeldis- og málvísindamaðurinn Noam Chomsky.  
Skrítið hvað öfgaofbeldisdólgaafturhaldskommalessunasistar koma litlu í verk þrátt fyrir öll sín yfirburðaítök.
Cicero spurði á sínum tíma hvort sitja ætti auðum höndum meðan Catilina "legði gervalla heimskringluna í eyði með brytjan og brennu" Viljið þið það, ha? Gott að sá dólgur drapst fyrir aldur fram, en ekki úr elli, einn, á hásæti úr mannabeinum, á sviðinni jörð, sigri hrósandi og sæll.

Epílókur:
"A practical scheme, says Oscar Wilde, is either one already in existence, or a scheme that could be carried out under the existing conditions; but it is exactly the existing conditions that one objects to, and any scheme that could accept these conditions is wrong and foolish." -Emma Goldman
Tuesday, July 5th, 2011
1:01 pm
"Innlegg" í "umræðuna"
Umræðan um ákveðna opinbera persónu (köllum hann G.) er mjög á villigötum og langar mig að bæta örlítið úr.

Við erum nefnilega með í höndunum býsna greinargóða lýsingu á kynferðislegri þróun G.
Glöggir lesendur muna kannski eftir tímabilinu þegar honum var tíðrætt um klósettpappír sem allsherjarlausn allra heimsins vandamála. Þar hefur hann verið á miðju þermistiginu (anal stage) sem einkennist af miklum áhuga á saur og öllu því sem þarminum viðkemur. Um þetta má lesa á wikipediu: “Þermipersónuleiki getur einkennst af of mikilli snyrtiáráttu, fullkomnunaráráttu og stjórnun (anal retentive).” Enn eimir af þessu í orðfæri G., sem talar mikið um “rasshausa”, “að vera með rass í staðinn fyrir andlit”, “tala með rassinum” osfrv.

Bloggærslan sem einna helst hefur farið fyrir innfallið brjóstið á álitsgjöfum úr bloggheimum ber þess hins vegar greinileg merki að hann hafi þroskast og færst yfir á völsastig (phallic stage). Á þessu stigi eru áberandi átök við föður og föðurímyndir. Flest sem haft er eftir G. í fjölmiðlum (rannsakendum til blessunar kemst flest sem hann segir í fjölmiðla) ber þessu vitni, þar sem hann berst um athygli móður sinnar við raunverulega jafnt sem tilbúna andstæðinga. Óttinn við geldingu mun að lokum leiða af sér samsömun við kynbræður sína og sátt (þetta má nú þegar sjá á fjölmörgum ljósmyndum af G. í mikilli sátt við aðra fáklædda og karlmannlega karlmenn).
Færslan um meintar nauðganir er dæmi um tilraun G. til að leysa vandamál kvenna með því tæki sem efst er á baugi á þessu stig, þ.e. völsanum.

Ef vel gengur samkvæmt áætlun, mun “lægðarstig” taka við og loks kynþroski.

Þó er sagan ekki alveg svona einföld. Það sem flækir málið töluvert eru merki um ýmiskonar blæti Þar má nefna óhóflegan áhuga á karlmannshandakrikum og skammvinn “skot” í hinum og þessum karlmönnum (t.d. Ágúst Borgþór Sverrissyni og “Högna” í “Hjaltalín”). Oft fylgir þeim órum að viðföngin eru með rass í stað andlits.
Athugið einnig hvaða hlutverki blökkumenn gegna í hugarheimi G. Þeir eru eins konar framlenging eða tæki sem beita skal við “tittlingun” á “femínistum” og annarri viðurstyggð. Eftirtektarvert er að G. býðst aldrei sjálfur til að “afgreiða” neinar “dömur” (hugsanlega vegna þess hversu ógeðslegir geðsjúklingar þær eru, þótt annað gæti komið til). Lýsingarnar minna óneitanlega á negrana sem kynfræðingurinn og karlmaðurinn Richard Burton skrifaði eftirfarandi um “Debauched women prefer negroes on account of the size of their parts”. Þetta veit G. og beitir þekkingunni haganlega. Í athugasemd við blogg bætir fylgismaður G. um betur og “mæli[r] með svertingjanum Salómon sem vinnur í Byko í það verkefni [að “gúrka” Sóleyju Tómasdóttur]” Þetta ber allt vott um “skilning á ákveðnum þáttum í hegðun [...] sem eru mjög eðlilegir í heimi blökkumannsins, og í raun hluti af eðli hans.” Gott er að eiga góða að.

Þó er engin ástæða til annars en fullvissu um að G. vaxi upp úr þessari ónáttúru og nái að dafna í fyllingu tímans.

Tilgátur/hugleiðingar:
1)
Innan fræðanna er stundum talað um frávarp (projection), þar sem sjúklingurinn ætlar öðrum þær tilfinningar sem búa í honum sjálfum. Ekki er víst hvort þetta á við í þessu tilfelli, en ef svo er væri hugsandi að bjóða G. sjálfum upp á villidýrsleg mök. Kannski róast hann ef hann verður gnúinn ötullega til frygðar af frummönnum (eða Ágeiri Kolbeinssyni). Þetta hefur því miður enginn gert ennþá. Óskandi væri auðvitað að hann gæti "afgreitt" sjálfan sig. Kannski er takmark líkamsræktarinnar að ná tökum á slíkri fimi.

2)
Til eru dæmi um öfugsnúna reðuröfund, eins konar legöfund. Í þessu felst að karlmaður þráir ekkert heitar en að geta sjálfur upplifað líkamlegar tilfinningar kvenna. G. sýnir ótvíræð merki um óöryggi með líkama sinn (er þaninn brjóstkassinn tilraun til að líkja eftir kvenmannsbarmi?). Vaginismus?

3)
Samband við móður virðist heilbrigt og gott. Í viðtali sagði hún að “Við sem þekkjum hann vitum að hann er góður drengur og ekkert annað en góður við konurnar í fjölskyldunni." Þetta gæti reyndar litast af þvi að hún og umræddar konur eru hvorki “ógeðslegar” né “geðsjúklingar”. Svona vill G. að konur séu og telur sig greinilega hafa fundið lausn sem gerir öllum konum fært að ná sama stigi. Jafnvel femínistum.

4)
Vafalaust kemur það fram í lífsstílsbókum (G. eða annarra) að bólur eigi ekki að kreista. Það geri illt verra. Það sama á við um tískubólur. Þeir sem vilja ekki sitja eftir sárir með vilsuslettur um sig alla, ættu að láta vera að kreista þær.
Tuesday, April 12th, 2011
11:15 am
Eins konar ritdómur um "Kjarna málsins" eftir Hannes Hólmstein Gissurarson.
"Kjarni málsins er stórvirki í íslenski [sic] bókagerð. Hér gefur að líta á 992 blaðsíðum fleygustu orð, eftirminnilegustu ummæli, snjöllustu tilsvör og sögulegustu [?] setningar, sem sagðar hafa verið á íslensku frá landnámi til okkar daga. Í Kjarna málsins hefur með ótrúlegri atorku og vandvirkni tekist að varðveita margvíslega snilld, svo að hún megi lifa á vörum þjóðarinnar í stað þess að falla í gleymsku." (bokafelagid.is)

Í fljótu bragði sýnist mér þessi bók hafa hlotið góðar viðtökur. Lesendum þykir fengur í svona miklu safni af íslenskum tilvitnunum. Það er örugglega rétt.
En þrátt fyrir það sem mætti ráða af kynningunni að ofan, er einnig að finna í bókinni tilvitnanir úr öðrum málum. Ég las í gegnum þær sem tengjast klassískri fornöld og fann ýmislegt sem betur hefði getað farið. Ég sleppi því að mestu að taka til ósamræmi í stafsetningu, enda skiptir það ekki höfuðmáli.

Þýðingavillur líta sumar út fyrir að vera byggðar á misskilningi á milliheimild (sem ekki er getið). Að minnsta kosti er erfitt að skilja hvernig þær komu til.
Ég veit ekki hvaða reglur gilda um að nýta aðrar tilvitnanabækur (sem getið er í formála) en sums staðar lítur út fyrir að upplýsingar hafi verið klipptar út úr þeim án þess að skoða frumheimild (sjá t.d. fyrsta dæmið hér á eftir). Mér hefði líka þótt það kurteisi að geta ritstjóra fornritaútgáfna, en ekki bara útgáfu.

Villur í texta:
Bls 13: Cum Romanum venio, jejuno Sabbato... [:Romam] (Vitnað er í "St. Augustine: Letters, 1.b. (1951)". Í Oxford Dictionary of Quotations er vitnað í "St Augustine: Letters vol. I (translated by Sister W. Parsons, 1951)". Í ODQ kemur sama villa fyrir í latínunni)
Bls 16: ...quæro ut credem... [:credam]
Bls 16: Id quod mains non cogitari potest [:quo maius]
Bls 22: “Auctoritas Aristoteles” [:Auctoritates Aristotelis (vitnað er til útgáfu Hamesse, án titils, en hann er 'Les auctoritates Aristotelis')]
Bls 49: Orandi laborando [:Orando]
Bls 71: Domine, exaude vocem meam [exaudi]
Bls 72: In manus tuas, dominæ... [:domine]
Bls 91: Advenientes osculo excipiunt, seque invice conspiciunt & contemplantur, si forte pediculos, qui illos propter lini inopia maxime insestat... [invicem; inopiam; infestant (m og n ekki skrifuð í upprunalegum texta, en táknuð með striki yfir sérhljóða)]
Bls 113: Et tu, Brute. Rakið til Suetoniusar. Þar er gríska útgáfan (kai sy, teknon), en þessi er úr Shakespeare.
Bls 113: Gallia est omnis divisa en partes tres [ætti að vera: in partes]
Bls 124: Appius C. Ceacus [:Caecus]
Bls 129: Nemine salus esse... [:Nemini]
Bls 315: [með grísku letri] polpstropon [:polytropon, psí í stað ypsilons (eini staðurinn þar sem grískt letur er notað)]
Bls 317: Fuint, non nascuntur Christiani [:Fiunt]
Bls 394: Dat veniam corvis, vexat censura versum. [Dat veniam corvis, vexat censura columbas, þýtt réttilega með “dúfan” (hugsanlega slegið saman við “Si natura negat, facit indignatio versum” sem prentað er aðeins framar)]
Bls 434: Deus enim vult quæ optima item harmonicota... [:harmonicotata]
Bls 474: Cuisvis hominis est errare [:Cuiusvis/Cujusvis]
Bls 477: Stobeus [: Stobaeus (t.d.)]
Bls 479: Ósamræmi milli “Pleni sunt cæli...” og “qui es in coelis” í næstu tilvitnun á eftir.
Bls 518: Cujus regio, cujus religio. [: ejus religio]
Bls 518: De gustibus non est disputandem [: disputandum]
Bls 536: Donec cris felix... [:eris]
Bls 536: Medúsa [:Medea]
Bls 583: ...si emptoren invenerit [:emptorem]
Bls 583: ...virtus clara eaternaque habetur. [:aeternaque/æternaque]
Bls 583: Esse non videre [:videri]
Bls 639: Per Deum intellego eus... [:ens]
Bls 675: Maior privatouvisus... [: privato visus]
Bls 695: canguinisque pretiosi [:sanguinisque]
Bls 747: De figures sententiarum [:figuris]
Bls 747: Literarum radicas amaras, ructus dulces [Literarum radices amaras, fructus dulces. (Fructus merkir ávöxtur/-ir, en ructus er ropi/-ar)]
Passim: Corpus Juris Civilis, Digestæ [:Digesta]

Þýðingar:
Bls 19: “Arkímedes hefur þó sagt þetta [Eureka!] á grísku.” Þetta er gríska, en með latneskri stafsetningu.
Bls 29: “Dilige et quod vis fac” þýtt sem “Elskaðu Guð, og gerðu það, sem þú vilt.” Guð kemur ekki fyrir í latínunni.
Bls 109: “Amans it ut fax agitando ardescit magis.” “Elskhugi er eins og kyndill: hann magnast, sé hann fluttur burt.” [ekki "fluttur burt" heldur "skekinn" eða því um líkt]
Bls 313: Þýðing Sveinbjörns Egilssonar á “epea pteróenta” er lagfærð. Orðin eru sögð merkja “í raun” hraðfleyg orð, en ekki skjót orð. Epea pteróenta merkir vængjuð/fleyg orð.
Bls 431: “Gutta cavat lapidem, / non vi sed sæpe cadendo” er sagt merkja orðétt “Dropinn holar steininn, ekki með afli, heldur með því að falla út”. “Falla út” hlýtur að eiga að vera “falla oft”.
Bls 479: Requiescat in pace. Eintalan þýdd í fleirtölu: “Hvíli þeir...”
Bls 705: “nemo ægrotus quidquam somniat” þýtt sem “hefur enginn sjúklingur sagt neitt”. Somniat merkir “dreymt” eða “látið sig dreyma um”, ekki “sagt”.
Bls 706: “Arte et marte”. “Et” þýtt sem “eða” en merkir “og”.
Bls 707: “Equo ne credite, Teucri”. Þýðingin “Tevkrar, gjaldið varhug við!” er rétt tekin upp úr þýðingu Hauks Hannessonar, en hann hefur tekið “equo” sem hluta af fyrri setningu (textinn er tvíræður). Latínan (hér) merkir: “Treystið ekki hestinum, Tevkrar” eða þar um bil.

Heimildir:
Bls 12: Undir “Alcuin” er vitnað í “Works (1863)” Hér er líkast vil átt við útgáfu Migne. Hún var gefin út í París og er á latínu, og hefur því tæpast heitið “Works”. Í Oxford Dictionary of Quotations er vísað í “Works (1863)”.
Bls 29: Undir “Ágústus”. Önnur tilvitnunin (“múrsteinabæ í marmaraborg”) er um Ágústus, ekki eftir hann.
Bls 29: Undir “Heilagur Ágústínus frá Hippó” er vísað í ritið “Sermons (útg. 1702)”. Í Oxford Dictionary of Quotations er vísað í “Sermons (Antwerp, 1702)”.
Bls 124: “Sjá Sallústíus: Ad Cæsarem Senem de Re Publica”. Þetta verk var eitt sinn eignað Sallustiusi, en nú er efast um að svo sé. Að minnsta kosti er óþarfi að vísa í latneska titilinn.
Bls 176: Undir “Erasmus” er vísað í “Adages” sem er ensk þýðing á latneska titlinum "Adagia" (spakmæli).
Bls 196: Undir “Fyrsta málfræðiritgerðin” er vísað í “The First Grammatical Treatise (1972)” án þess að minnast á útgefandann Hrein Benediktsson.
Bls 421: Undir “Decímus Laberíus” er vísað til “Ex incertis fabulis, 3. brot.” Gæti virst vera titill á verki en er kafli úr útgáfu Ribbecks “Scenicae Romanorum Poesis Fragmenta, 2. bindi.
Bls 477: Undir “Menandros” er vitnað í “Principal Fragments (1921)”, en útgefanda ekki getið. Þetta er væntanlega Loeb-útgáfa Allisons, sem heitir "Menander: the Principal Fragments".
Bls 574: Undir “Períkles”. Fyrsta tilvitnun sögð vera úr 2. bók, 40. kafla og hinar þrjár af sama stað. Sú fyrsta er úr 37. kafla, önnur úr 39., þriðja úr 40. og fjórða úr 41.
Bls 583: Ýmist vitnað í “De conjuratione Catilinæ” eða “Bellum Catilinæ” eftir Sallustius. Þetta er sama verk.

Þetta er það helsta sem ég hef fundið hingað til. Aðrir mega síðan dæma um hvort þetta eru margar villur eða þungvægar. Í það minnsta mæli ég með því að lesendur hafi latínuna ekki eftir þessari bók án þess að googla dálítið fyrst.
Tuesday, February 22nd, 2011
7:50 pm
Proudhon (úr Guérin)
Revolutions have no instigators; they come when fate beckons, and end with the exhaustion of the mysterious power that makes them flourish."

"All revolutions have been carried through by the spontaneous action of the people; if occasionally governments have responded to the initiative of the people it was only because they were forced or constrained to do so. Almost always they blocked, repressed, struck."

"A social revolution . . . does not occur at the behest of a master with a ready-made theory, or at the dictate of a prophet. A truly organic revolution is a product of universal life, and although it has its messengers and executors it is really not the work of any one person."

Hvort sem þetta er rétt eða ekki, virðist vera tilhneiging til að finna einhvern einn upphafsmann. Hér var það Hörður Torfa, í Mið-austurlöndum er það Mark Zuckerberg eða Obama. Og hver sem það var, eru mismunandi hópar snöggir til að setja saman eigin atburðarás, rétta eða ranga.

Ef það er einhver upphafsmaður uppreisnarinnar í Libýu, er það líklega Gaddafi (og þeir sem samsvara honum í öðrum löndum.
Wednesday, February 16th, 2011
1:22 pm
Vöxtur lýðræðis
Gæði lýðræðis hljóta að tengjast "lýðræðisþroska" borgaranna.
Prófum að líkja þroska "umræðunnar" við þroska ungbarna og sjáum hvað við erum komin langt áleiðis
(stuðst er við bækling um málþroska barna):

"Fystu vikurnar gefur [barnið] aðeins frá sér hljóð sem gefa til kynna ánægju, vellíðan, svengd eða sársauka." (dæmi um þetta eru athugasemdir á eyjunni eða DV til dæmis).

Svo tekur við hjaltímabil þar sem börn gefa frá sér hljóð sem líkjast orðum (ba-ba, ma-ma, all-tupp-á-borð, veg-ferð).

Svo fara börn að læra tölur. Fyrst koma talnarunur (einntveirþrír, þúsundir milljarða, milljónatugir, fleirihundruðþúsundmilljónir) og svo skilningur á gildi talnanna. Hér erum við enn soldið að basla, sýnist mér. Kunnum að segja en skiljum ekki alveg.

Hvað þátttöku í lýðræði varðar, erum við komin á neitunarskeið, sem er nauðsynlegt stig, þó það sé ekki alveg nóg.Nú getum sagt "Nei!" við niðurskurði, "Nei!" við Icesave og "Nei!" við ESB.
Næsta skref væri að segja heila setningu um eitthvað.

Athugum hvort Hjallastefnan hjálpar:
"Ekki segja ekki! Kennarar forðast hin hamlandi "ekki" skilaboð sem beina athyglinni að mistökum og þjálfa sig þess í stað í að gefa skýr skilaboð um allt sem á að gera og gerast og athyglin er því á sigrum og tækifærum."

Nú getum við vissulega "beint athyglinni að mistökum" ráðamanna (og annarra en okkar almennt). Þá er bara eftir að "gefa skýr skilaboð" um hvað við viljum gera. Svo segjum við starfsmönnum (sem kallast þessu villandi nafni, "ráðamenn") okkar frá þeim óskum.

Bara muna að krefjast ekki neins nema það sé "í boði".
Tuesday, January 25th, 2011
1:32 pm
I would drink a case of nuts...
Æfing: (einnig má prófa að nota stjórnmálaflokk, trúfélag, eða eyju í Atlantshafi)

1. Það er viðurkennd skylda og heilög ábyrgð hverrar kynslóðar að styðja og tryggja á öllum tímum tilveru Hafnfirðinga á þessari jörð.

2. Verið frjósöm og fjölgið ykkur. Gerið ykkar til að ykkar kyn byggi jörðina. Það er okkar heilaga markmið að eingöngu Hafnfirðingar byggi öll lönd þessarar jarðar.

3. Mundu, að hin óæðru skítaskinn eru okkar banvænu óvinir og það hættulegasta af þeim öllum eru Garðbæingar. Það er okkar fyrsta markmið að fjölga og breiða út Hafnfirska kynið og fækka óvinum okkar.

4. Leiðandi meginregla í öllum þínum aðgerðum skal vera:
Hvað er best fyrir Hafnfirðinga?

5. Þú skalt halda þínu bæjarfélagi hreinu. Mengun hafnfirska kynsins er viðbjóðslegur glæpur gegn Náttúrunni og gegn þínu eigin Kyni.

6. Framar öllu beinist tryggð þín að Hafnfirðingum.

7. Látið meðlimi ykkar kyns ganga fyrir í viðskiptum. Látið af öllum afskiptum af Garðbæingum eins fljótt og kostur er. Ráðið ekki KR-inga eða önnur skítaskinn í vinnu. Hafið félagsleg samskipti eingöngu við ykkar Kyn.

8. Gerið útlæga alla Garðarbæjar-hugsun og áhrif úr samfélaginu. Vinnið ötullega við að koma á hafnfirskri veröld eins fljótt og hægt er.

9. Vinna og sköpun er ykkar snilld. Við álítum atvinnu vera höfðinglega ástundun og okkar vinnugleði vera blessun fyrir okkar Kyn.

10. Ákveddu snemma á ævinni að einhvern tíma í lífi þínu muntu framkvæma að minnsta kosti einu sinni eitthvað sem um munar fyrir Hafnfirðinga.

11. Styddu ávallt Hauka eða FH.

12. Það er þín skylda og forréttindi að bæta áætlun náttúrunnar með því að styðja við þróun og framför okkar komandi kynslóða.

13. Þú skalt heiðra, vernda og tilbiðja helgi fjölskyldueiningarinnar. Því að hún er núverandi hlekkur í langri gullkeðju okkar Hafnfirðinga.

14. Allt þitt líf skaltu af skyldurækni styðja og styrkja kjarna trúar okkar um Blóð, Jarðveg og Heiður. Æfðu það af kostgæfni, því að þetta er grundvallaratriði í trú okkar.

15. Sem stoltur íbúi Hafnarfjarðar skaltu hugsa og framkvæma á jákvæðan hátt, vera hugrakkur, öruggur og marksækinn. Notfærðu þér á uppbyggilegan hátt sköpunarhæfileika þína.

16. Við, Hafnfirðingar, erum staðráðnir í að ná aftur algerri stjórn á örlögum okkar.
Monday, January 24th, 2011
2:20 pm
Sunnudagaskólinn
Það má ekki eta úlfaldann
og ekki músina né stökkhérann
þó er allt í lagi að brasa ommelettu
sem bragðbætt er með hargól-engispre-e-ttu

Þessi þríeini guð er svo skrítinn
hann er alltaf að ljósta mann
þó maður geri ekki neitt
hann er alltaf að ljósta mann.

Þú skalt ekki tína upp vínberin
og ekki færa Mólok smábörnin
ekki sá í akur með sortum tveim af sæði
og ekki sníða stakk úr tvennum þra-æ-ði

Þessi þríeini guð...

Ekki kringluskera höfuð þitt
og ekki girnast húsið sem er mitt
ekki gera það sem hann Jesús ekki gerði
þá kemur guð og drepur þig með sve-er-ði

Þessi þríeini guð...

Ekki þyrma lífi nornanna
en trúðu allri hjátrú fornmanna
bara henda grjóti í þá sem þarf að grýta
það stendur skýrt í lögunum um Le-ví-ta

Þessi þríeini guð...
Thursday, January 20th, 2011
3:33 pm
You're welcome
Lausn á staðgöngumæðrun á Indlandi (uppkast):

1) Vestræn hjón borga aðeins hluta af gangverði mæðrunar (t.d. 100 þúsund krónur í stað 300).
2) Vestræn hjón afþakka barnið (gegn lægra gjaldinu, sjá 1))

-Nú eiga vestræn hjón minni pening og enn ekkert barn.
-Þau hafa hins vegar gert ókunnugri konu mikinn greiða og gert heiminn aðeins betri.
-Indversk kona á núna helling af pening.
-Íslensk stjórnvöld gefa ekki út neitt vegabréf.
-Enginn líkir indverskum non-vændiskonum við vændiskonur.
Tuesday, January 11th, 2011
10:44 pm
Gapping and ellipsis
A week or so ago there was a discussion (well, a news story) in Iceland about whether or not H&M would set up shop in Reykjavik. Here are some thoughts.

Let's start with an excerpt from a recent Financial Times column:

"Last week, for the first time ever, the mob on Twitter and Facebook forced the management of a big company into defeat. This victory of democracy over autocracy was scored over something people feel strongly about: whether three letters belong inside or outside a box.

For the past 20 years, the letters G-A-P have resided in a dark blue square, but two weeks ago the management of the clothing company announced that the letters had escaped and that a smaller blue square would henceforth sit above the P. All hell then broke loose. Thousands of people protested online and, a week later, Gap backed down. The big box was going to stay."
("Listening to customers can be bad business" - Lucy Kellaway)

Note that the opposing sides are "the management" vs. "the mob" (GAP is an "autocracy" where the workers are irrelevant).

GAP is not the only company doing this: Starbuck's is deleting the words "Starbuck's" and "coffee" from its logo. When the going gets tough, the tough change their name to "going".
In a similar vein, an infamous debt collecting firm in Iceland, Intrum, has changed its name to "Motus". According to a spokesperson, this is done (my paraphrase) "to ensure the company's independence and efficiency going forward to be able to meet the needs of the market at each time". Whatever that means, it cannot be done with the same old name (though Motus will supposedly do its best to associate itself with the old name, let's see how that goes).

Alex Carey ("Taking the Risk out of Democracy", 1995), citing a study, lists some "Business Strategies" to be used if a company is doing poorly:
"1. Do not change performance, but change public perception of business performance through education and information.
2. If changes in public perception are not possible, change the symbols used to describe business performance, thereby making it congruent with public perception. Note that no change in actual performance is called for.
3. In case both (1) and (2) are ineffective, bring about changes in business performance, thereby closely matching it with society's expectations"

Sidenote: Kellaway thinks that "when a company panics and surrenders", as in GAP's case, it is "not progress". "It is feeble". One is reminded of Chomsky comparing governments to corporations (which he often calls totalitarian institutions): "The government has a defect: it's potentially democratic. Corporations have no defect. They are pure tyrannies." One person's tyranny is another's autocracy.

Yesterday it was announced that a Chinese company, Blue Star, had acquired a Norwegian company, Orkla, that runs a factory at Grundartangi. It is reported that Orkla's owners will be paid handsomely for the company. Not so long ago, people were wondering whether they wanted the Chinese investing in Iceland. Well, this announcement renders any such discussion irrelevant. (I suppose one can be for the Chinese or against Grundartangi, if we keep to the common standard of discussion in this country).

Who knows. Maybe we'll get our precious H&M. If they are "feeble" enough, we might have a say in how they use symbols "to describe business performance". Then the Chinese might acquire H&M and get a bit of smelting going downtown. By then, I will hopefully have moved to Mallorca, where (if Halldór Laxness has his facts straight) they're not at all stingy with their rum.
Thursday, January 6th, 2011
7:24 pm
Umferðin
Jæja,

í ljós hefur komið að rúmlega 71% Íslendinga finnst aðrir ökumenn tillitslausir.

Djöfull hljóta rúmlega 28% Íslendinga að vera mikil dick. Og keyra mikið.

Þetta er eins og þegar allir heiðvirðu Íslendingarnir héldu þjóðfund og komust að því að restin þyrfti að taka sig á á heiðarleikasviðinu.
[ << Previous 20 ]
About LiveJournal.com